Lady Lotta bag

Eindelijk was het nog eens zo ver! Een naaidagje met nichtjelief. Wekenlang was ik al bezig met dit project: een Lotta tas!

De stof lag al lang klaar en het patroontje werd meermaals bestudeerd en ja hoor, we waren er zeker van dat wij dit ook samen zouden kunnen. Oorspronkelijk waren wij ingeschreven in een workshop van Biefrul om deze tas te leren maken maar na enkele tegenvallende workshops, wilden we het zelf proberen!

Zo gezegd, zo gedaan. Het voorbereidende werk deden we thuis. Ik maakte nog snel een binnenzakje voor in de tas en there we go! Helemaal relaxed en op het gemak zijn we er aan begonnen. De kids speelden flink en in de namiddag paaseieren rapen in het bos met andere vriendjes.

En wij, wij naaiden naarstig voort en hadden veel plezier en tijd om bij te praten. De tas bleek toch wel meer werk te zijn dan gedacht. Gelukkig was het 's avonds naaiclub zodat we konden verder werken. Gesteund door de andere naaisters, deden we verder en kwamen we telkens een stukje dichter bij een afgewerkt stuk ... tot op het moment dat ik mijn buitenstuk helemaal verkeerd spelde (lees: meer dan een halfuur spelden met pijnlijke vingers als resultaat) en als kers op de taart bleek mijn rits ook kapot te zijn. Ik kan u verzekeren, we hebben gelachen met mijn miserie maar de tranen prikten wel!!! Kortom, de half afgewerkte tas werd enkele weken aan de kant geschoven en uiteindelijk weken later afgewerkt met een PRACHTIG resultaat, al zeg ik het zelf! Dit is om trots op te zijn!! Ik zou zeggen dat er nog vele zullen volgen maar er kruipt toch echt veel werk en tijd in ... dus wachten we even af.

 

En nu? Genieten van mijn nieuwe handtas! En zeg nu zelf, ... schoon hé!

 

         

Voorkant: voorzak met kamsnap

Achterkant




 

 

stoere Mila

Nee, ik heb helemaal niets zelf genaaid van wat ze aan heeft, maar ik vind het zo'n mooie foto dat ik jullie deze niet wou onthouden. Mila straalt en zo gaat ze (het merendeel van de dagen) door het leven. Een echte spraakwaterval is onze dochter en keer op keer verschiet ik van haar woordenschat. Ze wordt groot onze 'kleine dochter' en dat merk je aan kleine dingen ... moeder heeft het er soms moeilijk mee ... maar kijk hoe ze nu straalt op deze foto en dan straal ik mee!

 

Voor metekindje

Op 6 april 2010 werd ik, samen met mijn zus, meter van Babet, tweelingzusje van Jits. Het is en blijft speciaal en ik ben terecht trots op het feit dat mijn broer en schoonzus mij haar meter maakte.

 

Babet is een lief en gevoelig meisje (helemaal de meter ;) ) en aangezien ik de naaimicrobe serieus te pakken heb, vond ik het niet kunnen om niet met een zelfgemaakt kadootje op hun verjaardagsfeestje te verschijnen. Helaas kwam deze gedachte pas enkele dagen voor het verjaardagsfeest op. Ik surfte wat op het internet en kwam uiteindelijk op de site van inge snuffel terecht en dit dankzij de blog van Annelies van ons naaiclubje (check zeker haar blog!) besloot ik 2 kleine handtasjes te maken.  In mijn restjesbak vond ik de perfecte stofjes om 2 handtasjes te maken voor de meisjes. En zo ging ik aan de slag. Het naaien op zich ging vlot en het resultaat mag er zijn: 2 schattige, kleine handtasjes. Ik ben nu al zeker van het succesgehalte als ik dat binnen enkele dagen zal afgeven.

Voor Babet wou ik nog een extra inspanning doen. Ik wou al een tijdje eens flocken. Tijdens het snuffelen in de Veritas vond ik een mooi stofje, ideaal om er een kussen mee te maken. Ik besloot een kussen met paspel te maken en haar naam daarop te flocken. Dankzij de mooie uitleg op de blog van Polkadotjes kon ik aan de slag. Het werk en de tijd die hierin kruipt heb ik serieus onderschat maar het resultaat is heel mooi geworden, al zeg ik het zelf.

 

 

 

 

 

Ik kan jullie trots meedelen dat de meisjes supertevreden waren me de handtasjes en dat Babet haar kussen onmiddellijk in haar bedje ging leggen. Die stralende gezichtjes, daarvoor doe ik het dus hé. En meter, meter was trots en tevreden.

 

Voor Lokke

Ik ben ook meter van het dochtertje van een goede vriend van mij: Lokke. Ze is verzot op rokjes en kleedjes. Ik denk dat ik ze nog nooit met een broek heb gezien! Ik verraste haar eerst met een rokje en toen volgde een kleedje met bijpassend handtasje voor nieuwjaar. Nu wordt ze 5 jaar en besloot ik opnieuw een rokje en een kleedje te maken. Het stofje voor het kleedje mocht ze zelf kiezen en het rokje werd zonder twijfel een hit!

Proficiat Lokke, je wordt groot en je straalt keer op keer in de kleedjes! Dat doet me plezier! Fijne verjaardag meisje!

Nuts for dinner

Eerst was er geen klik met dit stofje maar toen ik verschillende kleedjes in dit stofje zag verschijnen, moest en zou ik een metertje hiervan bekomen. Nichtje Sofie was (wederom) mijn reddende engel en voegde dit toe aan haar bestelling bij modes4u (opletten voor de extra douanekosten!).

 

Het stofje is niet eenvoudig te verwerken omwille van de print. Ik heb mijn tijd genomen om het patroontje goed te leggen om zo veel mogelijk print te hebben. Ik koos ervoor om de achterkant in een effen oranje katoentje te maken.

 

Ik wou graag eens een ander kleedje maken dan de voorgaande EN met een mouwtje. Ik botste op een patroontje in het grote Femmaboek (dank u wel Stefanie voor gebruik!).

 

 

Een eenvoudig patroontje en het kleedje zat dus redelijk snel in elkaar. En Mila, Mila straalt wederom! Enjoy!!

Verjaardagskadootje

Het beste vriendinnetje van Lilli was jarig en Mila mocht, voor het tweede jaar op een rij, deel uitmaken van het familiefeest. Geloof het of niet, ik wist het pas enkele dagen op voorhand en vond gewoon geen tijd om nog naar de speelgoedwinkel te gaan. Dus besloot ik om zelf een A-lijntje in elkaar te steken. Ik dook in mijn stoffenkast en koos een lapje stof van de Veritas met fluoroze. Hiermee kon ik niet missen! Ik werkte af met een glanzend roze biaislint onderaan het kleed en een gele broche.

 

Lekker speels en Mila vond het super, zo super zelfs dat ik enkele dagen later een tweede identiek exemplaar in elkaar stak voor haar. De lichte kleuren staan haar minder vind ik, maar komt altijd goed van pas hé.

 

En wie weet, kunnen ze samen met hun kleedje paraderen over de speelplaats als het een lekker zonnig weertje wordt! (Dat spraken de mama's onderling al af)

Kleedje met flapjes!

Eindelijk was het zo ver! Een naaidagje samen met mijn lieve nicht Sofie. Het is mede door haar dat ik de naaimicrobe zo te pakken kreeg! Ze staat mij van in het begin met raad en daad bij, live of via de ipad en dus besloten we eens samen een dagje te naaien aan een kleedje voor onze dochters. Het idee voor het kleedje kregen we door de Strass-collectie. Het was volgens haar heel eenvoudig om een bepaald kleedje met flapjes na te maken. Ik was benieuwd maar keek er zo naar uit! De stof bracht ze mee na een uitverkoop van de stoffen bij Strass zelf in Antwerpen.

Zo gezegd, zo gedaan. We zetten de kindjes allemaal samen om te spelen. (dank u wel Brecht om de kids bezig te houden, zodat de mama's konden naaien (en tetteren ;) )

De stof had ik al uitgenkipt zodat we onmiddellijk konden beginnen. Eerst de flapjes met de paspel er tussen, dat was al duidelijk niet zo gemakkelijk want veel ervaring met paspel heb ik eigenlijk nog niet ... Maar alles kwam goed en tegen de middag waren we toch al ver geschoven. Ik besloot toch mouwtjes aan het kleedje te maken maar onderschatte het extra werk. Het bovenstukje werd ook gevoerd met lichte katoen maar ik had te weinig zin om dit ook voor het rokgedeelte te doen. Sofie besloot een rimpelrokje te maken, ik eentje met plooitjes.

De mouwtjes namen veel tijd in beslag waardoor het kleedje niet helemaal afgewerkt was toen ik bij Sofie vertrok maar de dag erop besliste ik dit af te werken en ik was supertrots toen ik de knopen kon aannaaien. Echt geslaagd, mijn mooiste tot nu toe, al zeg ik het zelf. Alleen jammer dat de stof heel licht doorschijnbaar is. De rok mocht toch gevoerd worden ...

 

En Mila en Marthe? Die straalden allebei in hun nieuwe kleedje!