Mila en Jacob ... perfect match!

De naaimicrobe kreeg ik duidelijk van moederlief te pakken. Zij volgde zelf verschillende jaren naailes en maakte heel wat kleren voor mij, mijn broer en zus toen we klein waren. En toen lag het even stil.

 

Maar sinds de kleinkinderen er zijn, heeft ook zij de naaimicrobe weer te pakken en dat is plezant want we wisselen patronen uit. En zo ook die van de Jacobbroek. Voor Akke werden al verschillende van die broekjes gemaakt maar nog nooit voor dochterlief. Geen idee of ze er zou mee staan. Dus ging oma aan de slag en kwam ze, mits enkele kleine aanpassingen tot onderstaand resultaat! Het is DE MAX! Ik ben er helemaal weg van. Hij zit als gegoten en Mila straalt wederom! Maar ik geef toe, ze wordt groot EN ze weet wat ze wil. Maar deze broek wordt één van haar favorieten! En ja hoor, dit patroontje zal nog gebruikt worden!

 

 

 

Naaien met vriendinnen!

Op 11 september kwamen er enkele vriendinnen langs om te zien of ze ook de naaimicrobe konden te pakken krijgen. Het was een supergezellige avond waarin we veel babbelden en ze uiteindelijk met mooie resultaten naar huis gingen!! Zeker voor herhaling vatbaar!

 

 

Verliefd op Birdie!

Jaja, de nieuwe Maison Victor heeft mijn hartje sneller doen slaan!! Ik ben op slag verliefd geworden op de Birdie jurk voor kids. Ik wist dan ook onmiddellijk welke twee stofjes ik wou combineren en ging direct aan de slag!

Het patroontje is duidelijk en mooi uitgelegd en ik zeg het nog een keer, ik ben echt verliefd geworden op dit jurkje!! Ik zou er eigenlijk wel eentje voor mezelf willen!! Maar bon, het kleedje zat vlot in elkaar en dan volgde een leuke fotoshoot met dochterlief want zij straalt in dit modelletje en vind het roze supermooi ...

 

Enjoy!

 

 

Hiervan maak ik er nog!

Hoofdje vol ... Batterijtje plat ...

Zou dit herkenbaar kunnen zijn? 

Mijn hoofd zit vol leuke naaiplannen en ik voel zelfs kriebels in de buik als ik denk aan al die mooie kleedjes die hopelijk nog van onder mijn naaimachine zullen rollen ... Maar ... de eerste twee schoolweken waren zo hectisch en druk dat mijn tere lichaam dit even moet verwerken en dat betekent helaas dat de batterijtjes een beetje plat zijn. Resultaat: geen energie meer om de voorbije avonden achter de naaimachine te kruipen ... ook al zitten kids vroeg in bedje.

Even overviel me een paniekgevoel want ik geef toe, na mijn ziektejaar, wil ik er echt weer staan op het werk! Duimen dus dat mijn lichaam mee wil. Het paniekgevoel maakte ondertussen plaats voor rust en daar zorgde mijn avondactiviteit dan weer voor. Aangezien het voetbal is op tv, besloot ik op het gemak foto's te sorteren van het eerste levensjaar van zoonlief om zijn plakboek verder aan te vullen en ja, daarvan word ik rustig en ook een beetje weemoedig .... Want wat gaat de tijd toch snel en hoe veranderen de kindjes op korte tijd! Zalig om te merken hoe hij van een klein freel ventje tot een zot, freel, actief kapoentje is uitgegroeid!

Geniet maar even mee!

En morgen vliegen we er terug in ;)

 

Eerste schooldag!

De vakantie is echt voorbij gevlogen en als je Mila mag geloven, mogen er daar best wel nog enkele maanden aan toegevoegd worden. Zou dochterlief zich geamuseerd hebben de voorbije periode?!

 

Na een bezoekje aan haar nieuwe klas was ze toch echt enthousiast om er naar toe te gaan. Dit jaar mocht ze haar symbooltje zelf kiezen. Het waren allemaal sprookjesfiguren, dus sowieso had de nieuwe juf al gescoord! Dit jaar gaat ze als Doornroosje door het schooljaar.

 

En traditie is traditie, een foto op haar eerste schooldag met de nieuwe boekentas!

 

 

Verjaardagspakket Sebbe

Op 3 september wordt de oudste zoon van mijn broer 6 jaar maar komende maandag gaat hij ook naar het eerste leerjaar. Ideaal om weer enkele 'handmade' kadootjes in elkaar te steken waar hij ook iets zal aan hebben de komende maanden.

DUS ik besloot enkele kleine dingen te maken zoals een gepersonaliseerde turnzak en een pennenzak. Op de valreep besliste ik om een eerste schrijfschriftje met stof te overtrekken. Ik had de robotstof speciaal voor Sebbe gekocht en kreeg er al mijn wensen uit. De turnzak ging vlot, het was ook niet mijn eerste keer hé maar met de pennenzak had ik wat meer moeite.

 

Voor de pennenzak vond ik mijn inspiratie bij Missy N en ik volgde de tutorial van begin tot einde. Ik moet eerlijk toegeven dat ik een beetje schrok van het eindresultaat. De pennenzak was echt veel kleiner dan gedacht ... ideaal voor mezelf om in mijn handtas wat schrijfmateriaal te steken maar dit kon ik toch niet aan Sebbe geven?!

 

 

 

 

Enfin, ik ben geen goede slaper en ik droom heel gemakkelijk maar ik moet echt toegeven dat ik vannacht nog nooit zoveel pennenzakken in verschillende groottes en allerhande vormen heb zien passeren. Ik werd er gewoon zo 'ambetant' van dat ik om 8u30 al achter mijn naaimachine zat om een groter exemplaar in elkaar te boksen ... Manlief verklaarde mij zot maar ik wist dat het zou lukken!

 

Evident was het niet maar het is gelukt om een groter exemplaar af te werken. Impulsief, zoals ik soms wel eens durf zijn, besloot ik nog 'snel' een schriftje me stof te overtrekken want ik had ergens gelezen dat dit echt heel gemakkelijk was EN snel kon gaan. Zo gezegd, zo gedaan en het resultaat was best ok. Ik flockte nog zijn naam erop en stak er nog wat schrijfstiften en zijn verjaardagspakket was klaar. 

 

Sebbe, proficiat met je verjaardag en veel plezier in het eerste leerjaar!!

 

Het kadopapier was op ... maar ik vond nog een lege taartdoos ...

 

 

 

 

Louisa dress ... editie 1

Ik wou het al zo lang eens maken EN het patroon lag hier al zo lang te lonken ... DUS de doop van Lotje (dochtertje van mijn zus) leek mij het ideale moment om dit uit te testen. Ik ben al een lange tijd verzot op dit patroon, je kan er zo veel kanten mee op, echt leuk!

Zo gezegd, zo gedaan. Het voorbereidende werk (stof kiezen, patroon uittekenen, stof knippen, afboorden, ...) nam veel meer tijd in beslag dan gedacht maar eens je begint te naaien gaat het echt vlot! Alleen de mouwen zijn wat ruim en vragen wat prutswerk om alles op de juiste plaats te krijgen op een mooie manier maar anders liep alles prima. Ik koos ervoor om de jurk helemaal te voeren aangezien ze in de winter gedragen zal worden. Kortom, ik verlegde mijn grenzen nogal maar met vallen en opstaan is het mij gelukt een heel mooi kleedje af te leveren. Met het resterende stukje stof maakte ik nog een haarbandje want daar staat ze ook zo schattig mee!

Met trots stel ik dus mijn eerste zelf made Louisa jurkje voor. Ik vind hem persoonlijk zo schattig en mooi, er zullen er zeker nog meerdere volgen voor dochterlief. En eerlijkgezegd, ik kan niet wachten om aan de volgende te beginnen!

Weet je wat, oordelen jullie zelf maar!

 

 

 En Lotje, die straalde zo op haar grote feest dat ik jullie deze foto niet wil onthouden ... binnenkort stralend in haar eerste Louisa-dress!