Verjaardagskadootje

Het beste vriendinnetje van Lilli was jarig en Mila mocht, voor het tweede jaar op een rij, deel uitmaken van het familiefeest. Geloof het of niet, ik wist het pas enkele dagen op voorhand en vond gewoon geen tijd om nog naar de speelgoedwinkel te gaan. Dus besloot ik om zelf een A-lijntje in elkaar te steken. Ik dook in mijn stoffenkast en koos een lapje stof van de Veritas met fluoroze. Hiermee kon ik niet missen! Ik werkte af met een glanzend roze biaislint onderaan het kleed en een gele broche.

 

Lekker speels en Mila vond het super, zo super zelfs dat ik enkele dagen later een tweede identiek exemplaar in elkaar stak voor haar. De lichte kleuren staan haar minder vind ik, maar komt altijd goed van pas hé.

 

En wie weet, kunnen ze samen met hun kleedje paraderen over de speelplaats als het een lekker zonnig weertje wordt! (Dat spraken de mama's onderling al af)

Kleedje met flapjes!

Eindelijk was het zo ver! Een naaidagje samen met mijn lieve nicht Sofie. Het is mede door haar dat ik de naaimicrobe zo te pakken kreeg! Ze staat mij van in het begin met raad en daad bij, live of via de ipad en dus besloten we eens samen een dagje te naaien aan een kleedje voor onze dochters. Het idee voor het kleedje kregen we door de Strass-collectie. Het was volgens haar heel eenvoudig om een bepaald kleedje met flapjes na te maken. Ik was benieuwd maar keek er zo naar uit! De stof bracht ze mee na een uitverkoop van de stoffen bij Strass zelf in Antwerpen.

Zo gezegd, zo gedaan. We zetten de kindjes allemaal samen om te spelen. (dank u wel Brecht om de kids bezig te houden, zodat de mama's konden naaien (en tetteren ;) )

De stof had ik al uitgenkipt zodat we onmiddellijk konden beginnen. Eerst de flapjes met de paspel er tussen, dat was al duidelijk niet zo gemakkelijk want veel ervaring met paspel heb ik eigenlijk nog niet ... Maar alles kwam goed en tegen de middag waren we toch al ver geschoven. Ik besloot toch mouwtjes aan het kleedje te maken maar onderschatte het extra werk. Het bovenstukje werd ook gevoerd met lichte katoen maar ik had te weinig zin om dit ook voor het rokgedeelte te doen. Sofie besloot een rimpelrokje te maken, ik eentje met plooitjes.

De mouwtjes namen veel tijd in beslag waardoor het kleedje niet helemaal afgewerkt was toen ik bij Sofie vertrok maar de dag erop besliste ik dit af te werken en ik was supertrots toen ik de knopen kon aannaaien. Echt geslaagd, mijn mooiste tot nu toe, al zeg ik het zelf. Alleen jammer dat de stof heel licht doorschijnbaar is. De rok mocht toch gevoerd worden ...

 

En Mila en Marthe? Die straalden allebei in hun nieuwe kleedje!

Broekjes tijd!

Akke is een superlieve jongen maar weigert al een hele tijd goed te eten. Hij is dan ook heel vaak ziek maar vooral heel erg mager en tenger. Je voelt me misschien al afkomen maar het is heel erg moeilijk om leuke kledij (lees: betaalbare kledij) voor hem te vinden. Niet getreurd, ik zou het zelf wel maken! Alleen, ik heb nog geen ervaring in het maken van broekjes EN de leuke patroontjes die ik vond, begonnen pas aan maat 92 en daar zijn we nog lang niet aan toe.

 

De mama van een vriend van Dominique (zijn jullie nog mee?) zag het echter wel zitten om 2 patroontjes uit te tekenen op maat van Akke. SUPER!!! Een jacobbroekje en een salopet. En daarmee ging mijn moeder aan de slag. Ze vond mooie tricot op de markt en probeerde het patroontje uit en dat was een hit! Ik was op slag verliefd op het broekje en het ging Akke als gegoten.

 

Meer van dat dus. Ik ging naar de Meky shop in Diksmuide en bracht rode en lichtblauwe jeans mee om broekjes te maken. Ik vroeg de hulp van mama en we naaiden samen gezellig op haar zolder en zo waar na enkele uren, was mijn eerste broekje een feit. Me Happy!!! En Akke ook, hij ziet er zo cool uit!! Hier zullen er nog vele van volgen!

Kleedje met plooitjes

Na de verschillende kleedjes die ik al maakte voor Mila, wou ik de lat eens iets hoger leggen. In het boek 'Stof voor durf-voor-durf-zelvers' staat een bovenstukje met plooitjes. Het patroontje werd eens voor mij uitgetekend op maat van Mila en ik dacht, dat doe ik maar even. Ik probeerde het eerst uit op een restje stof die ik hier liggen had om het daarna te proberen op de echte stof. Het was allesbehalve evident want ik wou het bovenstuk ook voeren. Na een foute knipbeurt kwam ik stof te kort. Opnieuw naar de Veritas dus en verder werken. Met de hulp van mama, lukte het mij om het bovenstukje ook helemaal te voeren met dezelfde stof van de rok.

Voor de rok wou ik eentje met plooitjes, nog nooit gedaan maar zoals ik al zei, ik wou de lat hoger leggen. Dankzij de uitleg van mama, lukte het mij om die helemaal zelf af te werken, een blinde rits in te steken en de rok te bevestigen. En al zeg ik het zelf, Mila straalt in haar nieuwe 'zwierkleedje' zoals ze het zelf noemt. Ikke blij, Mila blij!



Zoals het een echte vrouw betaamt, moeite met schoenenkeuze!

retro in de zetel

Verzot was/ben ik op dit stofje. Ik moet hier dringend van bijbestellen. Het idee voor een kleedje voor mezelf begint te komen ... maar eerst onze zetel een retrolook aanmeten. Kussenslopen maken, houdt ondertussen niets meer in dus maakte ik er nog eens 2 van op een zondagnamiddag. Lekker gezellig tijdens de cyclocross. En supercontent met het resultaat. Relaxen in stijl tussen de nieuwe retro-kussens! I love it!

 

Pyjama party!

Na al de kleedjes voor Mila was het tijd om ook iets voor Akke te maken. Ik had nog geen ervaring met tricot en besloot om dit eens te proberen. Onder het toeziend oog van moederlief, maakte ik mijn eerste t-shirt in tricot. Of ik fan ben, laat ik in het midden maar gemakkelijk is het zeker niet. Het resultaat daarentegen vind ik super. Het bijpassende broekje was iets eenvoudiger en zat redelijk vlot in elkaar. 

 

 Zoonlief straalde in zijn sterrenpyjama en zegt zowaar het woord 'stelletjes'
(met een lichte slisklank - cute!).

 

 

Kussen-kado

Een van mijn nichtjes gaf een instuif en ik vroeg me af of ik haar kon plezieren met kussens voor in hun zetel. Ik liet hen kiezen uit enkele kussens en ging aan de slag. Ik was eerst zelf niet helemaal overtuigd van het stofje maar toen de kussens af waren, vond ik het jammer dat er geen restje meer over was voor een toiletzakje voor mezelf ... misschien toch nog eens bijbestellen. Nichtjelief en lief waren content met hun kussens. Ik gaf hen nog een bijpassende overtrek voor de tissuedoos als extraatje.