Broekjes tijd!

Akke is een superlieve jongen maar weigert al een hele tijd goed te eten. Hij is dan ook heel vaak ziek maar vooral heel erg mager en tenger. Je voelt me misschien al afkomen maar het is heel erg moeilijk om leuke kledij (lees: betaalbare kledij) voor hem te vinden. Niet getreurd, ik zou het zelf wel maken! Alleen, ik heb nog geen ervaring in het maken van broekjes EN de leuke patroontjes die ik vond, begonnen pas aan maat 92 en daar zijn we nog lang niet aan toe.

 

De mama van een vriend van Dominique (zijn jullie nog mee?) zag het echter wel zitten om 2 patroontjes uit te tekenen op maat van Akke. SUPER!!! Een jacobbroekje en een salopet. En daarmee ging mijn moeder aan de slag. Ze vond mooie tricot op de markt en probeerde het patroontje uit en dat was een hit! Ik was op slag verliefd op het broekje en het ging Akke als gegoten.

 

Meer van dat dus. Ik ging naar de Meky shop in Diksmuide en bracht rode en lichtblauwe jeans mee om broekjes te maken. Ik vroeg de hulp van mama en we naaiden samen gezellig op haar zolder en zo waar na enkele uren, was mijn eerste broekje een feit. Me Happy!!! En Akke ook, hij ziet er zo cool uit!! Hier zullen er nog vele van volgen!

Kleedje met plooitjes

Na de verschillende kleedjes die ik al maakte voor Mila, wou ik de lat eens iets hoger leggen. In het boek 'Stof voor durf-voor-durf-zelvers' staat een bovenstukje met plooitjes. Het patroontje werd eens voor mij uitgetekend op maat van Mila en ik dacht, dat doe ik maar even. Ik probeerde het eerst uit op een restje stof die ik hier liggen had om het daarna te proberen op de echte stof. Het was allesbehalve evident want ik wou het bovenstuk ook voeren. Na een foute knipbeurt kwam ik stof te kort. Opnieuw naar de Veritas dus en verder werken. Met de hulp van mama, lukte het mij om het bovenstukje ook helemaal te voeren met dezelfde stof van de rok.

Voor de rok wou ik eentje met plooitjes, nog nooit gedaan maar zoals ik al zei, ik wou de lat hoger leggen. Dankzij de uitleg van mama, lukte het mij om die helemaal zelf af te werken, een blinde rits in te steken en de rok te bevestigen. En al zeg ik het zelf, Mila straalt in haar nieuwe 'zwierkleedje' zoals ze het zelf noemt. Ikke blij, Mila blij!



Zoals het een echte vrouw betaamt, moeite met schoenenkeuze!

retro in de zetel

Verzot was/ben ik op dit stofje. Ik moet hier dringend van bijbestellen. Het idee voor een kleedje voor mezelf begint te komen ... maar eerst onze zetel een retrolook aanmeten. Kussenslopen maken, houdt ondertussen niets meer in dus maakte ik er nog eens 2 van op een zondagnamiddag. Lekker gezellig tijdens de cyclocross. En supercontent met het resultaat. Relaxen in stijl tussen de nieuwe retro-kussens! I love it!

 

Pyjama party!

Na al de kleedjes voor Mila was het tijd om ook iets voor Akke te maken. Ik had nog geen ervaring met tricot en besloot om dit eens te proberen. Onder het toeziend oog van moederlief, maakte ik mijn eerste t-shirt in tricot. Of ik fan ben, laat ik in het midden maar gemakkelijk is het zeker niet. Het resultaat daarentegen vind ik super. Het bijpassende broekje was iets eenvoudiger en zat redelijk vlot in elkaar. 

 

 Zoonlief straalde in zijn sterrenpyjama en zegt zowaar het woord 'stelletjes'
(met een lichte slisklank - cute!).

 

 

Kussen-kado

Een van mijn nichtjes gaf een instuif en ik vroeg me af of ik haar kon plezieren met kussens voor in hun zetel. Ik liet hen kiezen uit enkele kussens en ging aan de slag. Ik was eerst zelf niet helemaal overtuigd van het stofje maar toen de kussens af waren, vond ik het jammer dat er geen restje meer over was voor een toiletzakje voor mezelf ... misschien toch nog eens bijbestellen. Nichtjelief en lief waren content met hun kussens. Ik gaf hen nog een bijpassende overtrek voor de tissuedoos als extraatje.

Kussentje hier, kussentje daar ...

Na het maken van enkele clutchen, leek het mij niet zo moeilijk om kussenslopen te maken met rits. Een eerste uitdaging was kussens maken voor mijn schommelstoel. Ik kreeg deze cadeau van broer en zus toen zoonlief geboren werd maar de juiste kussens ontbraken dus nog. Tijd dus om daar iets aan te veranderen.

 

En zo geschiede, ik tekende een vierkant, knipte de stof, bevestigde de rits et voilà, de kussenslopen waren een feit en pasten perfect in de schommelstoel. Als dit niet nu niet uitnodigt ....  

Oordeel zelf maar!

 

Clutch time!

In ons naaiclubje hadden we graag eens samen aan iets gewerkt. Sofie en ik zochten naar een klein projectje dat afgewerkt kon werken in 1 bijeenkomst. En we kwamen bij Elisanna terecht en haar clutchen. Iedereen kreeg de link doorgemaild om wat voorbereidend werk te doen.

 

Zowel Sofie als mezelf testten het patroontje op voorhand eigenhandig uit. Het werd een leuke avond, iedereen enthousiast, leuke verhalen en vooral mooie resultaten! (die kan je binnenkort bewonderen op de blog van ons eigenste naaiclubje).

 

En ik, ik had de smaak te pakken en maakte er nog enkele want ik vond het een ideaal kadootje voor onder de kerstboom. Ik wou ze allemaal wel voor mezelf houden maar in plaats daarvan deelde ik uit. En de gelukkigen, straalden keer op keer!