Eerste Candy voor Mila

Ik heb het er ook eens op gewaagd. Ik had al een hele tijd een mooi stofje liggen van Lillestof en dat leek mij ideaal voor dit projectje. De Candy uit LMV. Een heel leuk en speels kleedje waar je heel wat kanten mee op kan, lijkt mij dus ging ik aan de slag.

Het kleedje zat snel in elkaar hoewel ik toch besliste om de zakken, halsboord en mouwen net iets méér af te werken dan voorgesteld werd. Het resultaat mag er zijn, een beetje kort maar dat weten we nu voor de volgende keer ;). Hiervan volgen er zeker nog!

TIPI tent ... het moest er eens van komen

Ik had er al verschillende zien verschijnen in blogland ... een tippytent om de koude winterdagen door te komen. Het werd een leuk projectje van manlief en mezelf om dit tot een goed einde te brengen. De tent zat relatief vlot in elkaar. Ik baseerde mij op enkele handleidingen (handleiding 1 - handleiding 2)haar handleiding en geraakte al een eind ver. Gelukkig heeft manlief meer inzicht dan ik waardoor alles uiteindelijk wel goed kwam.

De kindjes vonden het heel plezant en gezellig en lezen sindsdien hun boekjes heel graag in de gezellige tent ;).

Verjaardagskleedje voor BFF van Mila

Sinds de eerste kleuterklas is Mila beste vriendjes met Lilli. Ze zijn echt onafscheidelijk ... mooi om te zien. Ondertussen zijn we drie jaar later en zijn ze nog altijd even grote fan van elkaar. Mila mag jaarlijks samen met de familie meegenieten van het verjaardagsfeest voor Lilli. Dit jaar wou ik haar opnieuw verrassen met een mooi kleedje en bijpassend handtasje. 

Ik koos voor het basisbovenstuk van SDVZ met een plooirokje. het handtasje is van Fynn en zit heel snel in elkaar. Eigenlijk was ik zelf op slag verliefd op het stofje. Wie weet maak ik nog een bijpassend rokje voor Mila, dan kunnen ze weer spelen van 'tweeling'.

Schattig toch hé!

Joan tassen in de naaiclub

Onze maandelijkse afspraak in de naaiclub was er deze maand een speciale. Zowat iedereen wou graag eens de Joan tas maken. Dit gratis patroontje vind je op de website van Georgette. (klik op de link, zo geraak je er direct!) Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen deed wat voorbereidingswerk thuis zodat we samen onmiddellijk aan de slag konden gaan.

En dat leverde heel mooie resultaten op, al zeg ik het zelf. Deze zakken zullen veel gebruikt worden, trust me! En het was alweer een heel gezellige avond waar heel wat afgekletst en genaaid werd. Zie hier de mooie resultaten!

Mijn plekje

Hier kom ik helemaal tot rust ... soms want hoe je het ook draait of keert, naaien geeft soms ook wel 'druk' en stress. En hoewel ik me altijd hard voorgenomen dat het mij niet zou overkomen, merk ik nu toch wel dat ik de rust, die ik tot nu toe achter de naaimachine vond, niet altijd meer ervaar. Ik word overspoeld door naaiprojecten in mijn hoofd en vind geen rust meer als het over naaien gaat. Te veel ideeën, te weinig tijd en energie door blijvende last van gezondheid. Moeilijk ...

Daarom een tijdje niet aan de machine gezeten ... eerst de rust even opzoeken en dat lukte al wat meer na een Ikeabezoek met manlief vorige week. We brachten enkele dingen mee om mijn naaiplekje nog wat gezelliger te maken. Manlief ging bij het thuiskomen onmiddellijk aan de slag (wat is het toch een SCHAT!) met een leuk resultaat als gevolg. Ik ruimde de rest van de avond met plezier op. De dag erop werd het kleinste kamertje boven waar al mijn stofjes liggen ook onder handen genomen en zie daar, een beetje rust keert geleidelijk aan een beetje terug.

 

Ik heb me nu voorgenomen dat ik project per project aan pak en afwerk. En ik hoop dat ik de rust die ik normaal ervaar als ik achter mijn machine zit, snel terug mag voelen ...

 

 

 

 

Carnaval: Roodkapje

Sinds we in de Efteling geweest zijn, zijn onze kindjes ZOT van alles wat de Sprookjesboom te maken heeft. Dagelijks hebben ze het er nog over. Voor Mila was het dus al heel lang een uitgemaakte zaak om met Carnaval als Roodkapje verkleed te gaan. En ergens in een enthousiaste bui beloofde ik haar plechtige dat ik een Roodkapjeskleedje zou maken. Ik baseerde me uiteraard op Roodkapje van het Sprookjesbos.

 

Ik vertrok van een klassiek patroon van SDVZ en maakte de halsuitsnijding dieper zodat er nog een t-shirtje onder gedragen kan worden. Voor de eerste keer zou ik een echte zwierrok maken en dat is me eigenlijk heel goed bevallen. Dankzij de mooie en superduidelijke tutorial van Griet van Emma en Mona zat deze heel snel in elkaar. Hiervan zullen er nog volgen.

 

De linten vond ik in Veritas en naaide ik op elkaar. Ik besloot om een kamsnap te gebruiken als sluiting. Zo kan ze het zelf aan en af doen. Een restje rode tricot werd aangeslaan als mutsje. Ik baseerde me op een vierkanten sjaaltje maar plooide nog een extra boordje om voor een speels effect. Ook hier gebruikte ik een kamsnap als sluiting. Vervolgens vond ik een mooie tutorial om een 'Peter Pan' kraagje aan een bestaande t-shirt te zetten en ook daarmee ging ik aan de slag. Jaja, dochterlief wou echt een identiek exemplaar kunnen aandoen.

 

Alles is heel vlot verlopen en ik ben echt trots op het resultaat! En wat straalde Mila deze morgen toen ze EINDELIJK haar Roodkapjeskleedje aan mocht/kon en ze haar zwierrok ten volle kon uittesten.

 

Om het plaatje helemaal af te maken bakten Mila en haar papa samen cakes om mee te nemen in een mandje en uit te delen in haar klas. Ja, als ze iets wil, dan moet het ook allemaal kloppen. Benieuwd van wie ze dit mee heeft ;).

 

Maar stralen, dat deed ze deze morgen. Benieuwd naar haar verhalen straks!

 

 

 

 

Moeder en dochter ... idem in herfststofje

Ik was op slag verliefd op het herfststofje van Michael Miller.

Op de blog van Liesselove vond ik de perfecte inspiratie voor mijn jurk. Het werd uiteindelijk de    Harlequin van La Maison Victor.

 

Ik had echter nog bijna nooit iets voor mezelf genaaid en riep dus de hulp in van de naaijuf. Een eerste hinderpaal bleek de matentabel. Ik pas 'hoera hoera' in 3 tabellen. Als je denkt dat dit je een goed gevoel geeft als vrouw, dan heb je het toch wel mis! Ik tekende uiteindelijk een maat 38 uit en verbreedde het nog wat op de heupen (jip, mijn eeuwige pijnpunt!). Ik ging aan de slag en dat lukte eigenlijk wonderwel. Alleen, toen kwam de eerste pasbeurt en dat viel tegen. Het kleed was nu veeeeeel te wijd op de heupen. Inpakken dus  ... maar ook op de rug had ik over ... ja, het eeuwige probleem kwam weer naar boven. Smal in de taille, breed op de heupen ... (toen wist ik nog niet dat dit de altijd de frustratie zou zijn als ik iets voor mezelf naaide ...)

 

Maar bon, we besloten om enkele nepen op de rug in te stikken en toen vond iedereen het in de naailes echt wel ok en heel mooi, behalve ik. Ik vond het niet super, nog altijd niet, het is me nog iets te breed op de heupen maar ik kan me er wel goed in bewegen en ook dat ik belangrijk, zeker in mijn job als lerares. DUS lieve mensen, niet perfect in orde, niet perfect mijn ding MAAR zo een mooi stofje dus ik draag het graag en mensen geven mij wel complimenten dus zo erg zal het wel niet zijn hé ...

 

De overschot van het stofje kreeg onmiddellijk een bestemming voor dochterlief. Ze vond dit ook zo mooi, dus ik kreeg er (gelukkig) nog net een A-lijntje in. De achterkant werd net zoals die van mij bruin van kleur. Een oranje biaislint aan de onderkant en oranje kamsnaps, maken het geheel af. En Mila is er zo mooi mee, die kleuren staan haar echt, helemaal de mama dus!